Jedzenie w kosmosie – jak powstaje i jak wygląda? Jedzenie z drukarki 3D 

W 1961 roku rosyjski kosmonauta Jurij Gagarin rozkoszował się wyciskaną tubką purée mięsnego jako pierwszym posiłkiem w kosmosie. Wkrótce zastąpił je tubką czekoladowego sosu. Kilka lat później odkrywcy kosmosu cieszyli się liofilizowanym jedzeniem – ciastem owocowym i strogonowem, a także konserwami, które mogli odgrzewać w nietypowych warunkach.

Jak opisuje National Air and Space Museum, głównymi celami tych produktów było:

• zademonstrowanie, że ludzie mogą jeść i trawić żywność w środowisku mikrograwitacji
• dostarczenie do organizmów astronautów 2500 kcal

Kosmonauci radzą sobie dziś lepiej niż ich poprzednicy i mogą cieszyć się większą ilością ziemskich wygód, takich jak pianki marshmallow i sos sriracha Wciąż jednak mają problem z chłodzeniem, a transport jedzenia dla nich jest co kilka miesięcy.

Podczas dłuższych misji kosmicznych, takich jak te zmierzające na Marsa, agencje kosmiczne będą musiały opracować żywność, która nie tylko będzie stymulująca i odżywcza, ale będzie stabilna przez co najmniej pięć lat.

Jest jednak jedna rzecz, którą trzeba wziąć pod uwagę – smak. Wyobraź sobie, że jesteś na wycieczce w terenie, mając tylko małą lodówkę do przechowywania przekąsek. Utrzymywanie się na paluszkach serowych, winogronach i chrupkach może być fajne przez pierwsze kilka godzin. Drugiego lub trzeciego dnia podróży twoje ciało i dusza prawdopodobnie będą krzyczeć o większą różnorodność i smak.

Jak smakuje jedzenie w kosmosie? Dla kosmicznych turystów wybierających się na kilkudniową wycieczkę na Księżyc lub na wieloletnią wyprawę na Marsa ta agonia byłaby spotęgowana wielokrotnie.

Badania wykazały, że brak zainteresowania opcjami jedzenia może mieć duży wpływ na nastrój, produktywność i zdrowie.

Kombinacja starannie wyprodukowanych składników, technologii żywności drukowanej w 3D i rozszerzonej lub wirtualnej rzeczywistości może stworzyć rodzaj multisensorycznych doznań żywieniowych, które mogą zmniejszyć zmęczenie jedzeniem.

W przypadku jedzenia stworzonego przy użyciu druku 3D Orbist i jego współpracownicy piszą, że opcje wprowadzania danych mogą obejmować wszystko, od przepisów słynnych szefów kuchni po słynne ragu Twojej mamy. Takie wybory mogą zapewnić nie tylko nowość i rozrywkę, ale także kluczowe poczucie połączenia z coraz bardziej odległym światem.

Księżycowe hotele i siedliska na Marsie mogą nadal wydawać się odległe, ale projektowanie żywności z aż tak daleką wizją nie jest.

Chociaż większość z nas może nigdy nie dotrzeć w kosmos, nie oznacza to, że te innowacje nie sprawdzą się na Ziemi.

Podobnie jak wiele technologii kosmicznych, może nawet pomóc życiu na Ziemi. Na przykład – pomóc osobom z zaburzeniami sensorycznymi ulepszyć ich posiłki, a także stworzyć podstępnie zbilansowane, ale pyszne posiłki dla młodszych pokoleń.

Technologie już są. To tylko kwestia czasu, aż będą powszechnie dostępne.