Ślązacy wcinają aż miło. Pozostałych mdli na samą myśl

Kuchnia śląska słynie z konkretnych potraw i umiejętnego wykorzystywania całego mięsa po uboju. Obok rolady wołowej, modrej kapusty czy krupnioka przysmakiem na tradycyjnym stole jest również żymlok albo inaczej bułczanka. Z zewnątrz wygląda jak kiełbasa, ale po przekrojeniu przypomina zwartą kaszankę o wilgotnym, miękkim wnętrzu.

Nazwa żymlok wywodzi się od śląskiego słowa "żymła", oznaczającego bułkę. To właśnie ten składnik odróżnia tę wędlinę od klasycznej kaszanki. Miękka pszenna bułka dobrze chłonie bulion, wiąże masę i łagodzi intensywny smak podrobów, bo jednak z nich głównie powstaje ten śląski specjał – w naturalne osłonki pakowane jest mięso, podroby wieprzowe, krew i bułka. Tradycyjnie żymlok przygotowywano po dniu św. Marcina, gdy rozpoczynał się czas uboju świń, a później podawano go podczas ważnych rodzinnych spotkań.

Podroby i krew w składzie żymloku dla wielu osób są nie do przejścia. Chociaż bułczanka zarumieniona na patelni z cebulą może być smaczna, a dodatkowo wpisuje się w ideę zero waste, nie każdy turysta, a również Polak, zdecyduje się, aby ją spróbować. To dlatego od lat pojawia się na szczycie rankingu najgorszych polskich potraw według serwisu TasteAtlas, który zbiera oceny z całego świata. Ale w tym roku wybiła się na prowadzenie i na opublikowanej 17 sierpnia 2026 r. liście uplasowała się na zaszczytnym pierwszym miejscu.

Zaraz za żymlokiem znajduje się czernina, czyli zupa, która jest gotowana z dodatkiem krwi kaczki. Trzecie miejsce należy do kiełbasy parówkowej – takiej mocno zmielonej i z dużą ilością tłuszczu. Kolejne miejsce to szałot – śląska sałatka z ziemniakami, marchewką, ogórkiem konserwowym i kiełbasą (lub śledziem). Dalej mamy sałatkę z kukurydzą, moczkę, pieczeń z mielonego mięsa albo inaczej klops i zupę truskawkową, za którą już tęsknimy, chociaż dopiero co minęły wakacje.