W lasach zaroiło się od grzybów. Można wychodzić z pełnymi koszykami

Wiosenne grzybobranie wymaga większej wiedzy i przygotowania – pojawiające się teraz gatunki są często mniej oczywiste, a ich podobieństwo do trujących sobowtórów bywa mylące. Jeśli jednak wiesz, czego szukać, koszyk szybko wypełni się leśnymi skarbami.

Prawdziwym hitem kwietnia jest żółciak siarkowy. To grzyb nadrzewny (pasożyt), który nazywany jest "leśnym kurczakiem" ze względu na swoją włóknistą strukturę przypominającą mięso drobiowe. Jadalne są tylko młode owocniki – są miękkie i soczyste. Starsze egzemplarze stają się zdrewniałe, gorzkie i ciężkostrawne.

Żółciak musi być gotowany przez minimum 15 minut, a wodę z gotowania należy wylać. Dopiero po takim przygotowaniu można go smażyć w panierce, marynować lub dodawać do wegańskich potraw "mięsnych".

Dla wielu może to być zaskoczeniem, ale grzyboznawcy wskazują, że przy sprzyjającej pogodzie już pod koniec kwietnia można trafić na borowiki sosnowe oraz krasnoborowiki ceglastopore.

Krasnoborowik ceglastopory to grzyb o charakterystycznym, zamszowym, ciemnobrązowym kapeluszu. Jego cechą rozpoznawczą jest błyskawiczne sinienie miąższu po przekrojeniu. Wymaga obowiązkowej obróbki termicznej, po której staje się jednym z najsmaczniejszych i najbardziej chrupkich grzybów w polskiej kuchni.

Borowik sosnowy dorównuje szlachetnością borowikowi szlachetnemu. Może osiągać imponujące rozmiary – kapelusz do 30 cm średnicy i trzon o wysokości do 16 cm. Jest idealny do marynowania i duszenia.

Wiosną warto też patrzeć pod nogi na polanach i obrzeżach lasów w poszukiwaniu gęśnicy wiosennej. Wyróżnia się ona silnym, mącznym zapachem i bardzo gęstymi, cienkimi blaszkami. Rośnie zazwyczaj gromadnie, co pozwala szybko napełnić koszyk. Podczas zbierania gęśnicy należy zachować najwyższą ostrożność, aby nie pomylić jej z toksycznym strzępiakiem ceglastym lub białym muchomorem.

Na pniach drzew liściastych można teraz spotkać również dziko rosnące boczniaki. Są one znacznie bardziej mięsiste i aromatyczne niż te ze sklepowych półek. Ich kapelusze mogą osiągać nawet 25 cm szerokości, co czyni je idealną bazą do wegetariańskich kotletów.

Grzybobranie w Polsce jest darmowe, ale podlega regulacjom. Ma to na celu ochronę gatunków i zasobów leśnych.

Bezwzględny zakaz zbierania grzybów obowiązuje w:

1. Parkach narodowych i rezerwatach przyrody (całkowita ochrona ekosystemu).
2. Terenach wojskowych.
3. Uprawach leśnych do 4 metrów wysokości.
4. Ostojach zwierzyny oraz drzewostanach nasiennych.

Pamiętaj o najważniejszych zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną.

Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.