Nawet najzdrowszy miód zamienia się w bezwartościowy słodzik. Wszystko przez głupi błąd

O niezwykłych właściwościach miodu — efektu ciężkiej pracy pszczół i mieszania nektaru z enzymami — wie większość z nas. Miód uznajemy właściwie za cud natury i nie przeczy to wcale rzeczywistości. Już odrobina słodkiego produktu pozytywnie wpływa na ludzki układ sercowo-naczyniowy, gospodarkę lipidową i trawienie. Problem polega na tym, że robi to tylko wtedy, gdy zażywamy go w prawidłowy sposób.

Miód jest bowiem nie tylko niezwykle zdrowy, ale także bardzo podatny na zniszczenie. Warunki atmosferyczne momentalnie wpływają na jego właściwości, przede wszystkim zawartość enzymów takich, jak inhibina. Efekt? Taki miód traci zupełnie swojego unikalne działanie antybakteryjne i staje się zwykłym słodzikiem. Wyjaśnijmy więc, jak do tego nie dopuścić.

Jeśli przyjrzałeś się kiedyś etykietom, które zawiera dobrej jakości miód, być może zauważyłeś na nich proste zalecenie: trzymać miód w temperaturze poniżej 18 stopniu. Są to warunki, w których miód "czuje się" najlepiej. To oznacza, że miód o wiele lepiej trzymać w piwnicy, spiżarni czy nawet lodówce, niż w szafce kuchennej. To ostatnie miejsce bywa bowiem złudne — wystarczy, że ugotujemy parujący rosół, by temperatura w szafkach drastycznie się zwiększyła.

Poza wkładaniem miodu do szafki kuchennej (a już nie daj Boże takiej umiejscowionej nad płytą indukcyjną), istnieje jeszcze jeden popularny błąd, dotyczący "użytkowania" miodu. Chodzi tu o dodawanie go do herbaty. Nagminnie robimy to od razu po zalaniu torebki z herbatą wrzątkiem, a to oznacza, że tak naprawdę nie spożywamy miodu, tylko zwykły cukier. Co w takim razie zrobić? Cierpliwie poczekać. Zanim dodamy miód do napoju, powinien on ostygnąć do temperatury poniżej 42 stopni! Tylko wtedy skorzystamy z dobrodziejstw natury i niesamowitych właściwości antybakteryjnych miodu. Rzecz jasna wtedy, gdy kupiony przez nas miód jest prawdziwy, a nie podrabiany...