Zapomniany produkt z mięsnej lady. Nasi dziadkowie jedli go na co dzień, dziś budzi odrazę

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu płucka wieprzowe były w polskich domach czymś zupełnie normalnym. Trafiały do zup, farszów, pasztetów i gulaszy, bo nasi dziadkowie starali się wykorzystywać całe zwierzę, niczego nie marnując. Dziś wiele osób omija je szerokim łukiem, uznając podroby za relikt dawnych czasów. Tymczasem płucka wieprzowe mają sporo wartości odżywczych i mogą pozytywnie zaskoczyć nie tylko smakiem, ale też wpływem na organizm. Dietetycy coraz częściej zwracają uwagę, że odpowiednio przygotowane podroby mogą być ciekawym elementem zdrowej diety.

Choć współczesna kuchnia stawia przede wszystkim na filety i chude kawałki mięsa, dawniej sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. W wielu domach wykorzystywano niemal każdy fragment tuszy. Płucka wieprzowe były tanie, sycące i łatwo dostępne, dlatego regularnie pojawiały się na stołach.

Dziś moda na kuchnię "zero waste" sprawia, że coraz więcej osób ponownie interesuje się podrobami. Szefowie kuchni eksperymentują z tradycyjnymi recepturami, a dietetycy podkreślają, że płucka mogą być wartościowym dodatkiem do jadłospisu. Szczególnie docenia się ich niewielką kaloryczność oraz wysoką zawartość białka.

W 100 gramach płucek znajduje się stosunkowo mało tłuszczu i około 90–110 kcal. Dzięki temu produkt może zainteresować osoby dbające o sylwetkę lub szukające mniej kalorycznych źródeł białka zwierzęcego. Co ciekawe, płucka zawierają także kolagen, który odpowiada za ich charakterystyczną strukturę. To właśnie on dostarcza aminokwasów wspierających regenerację tkanek i stawów.

Płucka wieprzowe są źródłem białka, witaminy B12 oraz składników mineralnych potrzebnych organizmowi do prawidłowego funkcjonowania. Choć pod względem ilości żelaza nie dorównują wątróbce, nadal mogą wspierać dietę osób narażonych na niedobory.

Dużą zaletą jest również stosunkowo niska zawartość tłuszczu. To sprawia, że płucka bywają polecane osobom stosującym dietę lekkostrawną lub niskotłuszczową. W przeciwieństwie do niektórych innych podrobów zawierają też mniej puryn, dlatego dla części osób z problemami metabolicznymi mogą okazać się lepszym wyborem niż np. nerki.

Warto jednak pamiętać, że płucka nie powinny być jedynym źródłem białka w diecie. Najlepiej traktować je jako urozmaicenie jadłospisu i łączyć z warzywami, kaszami czy produktami bogatymi w zdrowe tłuszcze.

Wokół podrobów narosło wiele mitów. Część osób obawia się, że mogą gromadzić szkodliwe substancje lub być siedliskiem bakterii. Specjaliści podkreślają jednak, że produkty pochodzące ze sprawdzonych źródeł i poddane odpowiedniej obróbce termicznej są bezpieczne do spożycia.

Najważniejsze jest dokładne oczyszczenie płucek oraz ich długie gotowanie lub duszenie. Wysoka temperatura pomaga pozbyć się potencjalnych drobnoustrojów i poprawia strukturę mięsa. Niedogotowane podroby mogą być ciężkostrawne, dlatego lepiej unikać zbyt krótkiej obróbki.

Osoby starsze, kobiety w ciąży czy ludzie z osłabioną odpornością powinny zwracać szczególną uwagę na jakość produktu. Najlepiej kupować płucka wyłącznie w sprawdzonych sklepach mięsnych i przechowywać je zgodnie z zasadami higieny.

Płucka wieprzowe mogą zainteresować osoby będące na diecie redukcyjnej, ponieważ dostarczają sporo białka przy stosunkowo niewielkiej liczbie kalorii. To również produkt, który może sprawdzić się w jadłospisie seniorów oraz osób wracających do formy po chorobie lub intensywnym wysiłku.

Kolagen obecny w płuckach bywa doceniany przez osoby aktywne fizycznie. Wspiera regenerację stawów i tkanki łącznej, dlatego niektórzy sportowcy sięgają po dania przygotowane na bazie podrobów.

Nie oznacza to jednak, że płucka są dla każdego. Osoby cierpiące na choroby nerek lub mające problemy z trawieniem powinny zachować ostrożność i skonsultować dietę z lekarzem albo dietetykiem.

Sekretem dobrego smaku jest odpowiednie przygotowanie. Płucka należy dokładnie wypłukać w zimnej wodzie, a następnie gotować przez minimum półtorej godziny z dodatkiem warzyw i przypraw. Dzięki temu stają się delikatniejsze i tracą charakterystyczny intensywny aromat.

Najczęściej wykorzystuje się je do:

• gulaszów,
• farszów,
• pasztetów,
• tradycyjnych zup,
• potraw duszonych z cebulą i warzywami.

Warto unikać smażenia w głębokim tłuszczu, bo wtedy danie staje się cięższe i bardziej kaloryczne. Znacznie lepiej sprawdza się duszenie lub gotowanie na wolnym ogniu.