Za komuny gotowało się na co dzień. Dziś młode pokolenie nie rozpoznaje tego dania

To już zapomniane, choć bardzo ciekawe danie. W czasach PRL świeciło tryumfy. Nic dziwnego — jest proste, smaczne i nie zawiera zbyt wielu składników. To było ważne w dobie żywności na kartki i braku towaru w sklepach. Swoją nazwę zawdzięczają temu, że do ich przygotowania używamy ziemniaków gotowanych oraz surowych. Co ciekawe, potrawa najbardziej popularna była na Górnym Śląsku, ale szybko rozprzestrzeniła się na cały kraj.

Składniki:

• kilogram surowych ziemniaków,
• kilogram ugotowanych ziemniaków,
• jajko,
• sól,
• mąka ziemniaczana.

Sposób przygotowania:

1. Ziemniaki obierz, część ugotuj w wodzie z większą ilością soli (jeśli zazwyczaj dodajesz łyżeczkę, tym razem dodaj dwie). Kiedy będą już odpowiednio miękkie, odcedź je i przeciśnij przez praskę.
2. Surowe ziemniaki zetrzyj na tarce o drobnych oczkach (generalnie mają być podobne, jak te, które przygotowuje się do placków ziemniaczanych). Odciśnij je na sitku. Płynu ze skrobią nie wylewaj. Przyda ci się później. Im dłużej ziemniaki postoją, tym ciemniejsze będą kluski.
3. Obydwa rodzaje ziemniaków połącz ze sobą. Zacznij wyrabiać masę dłońmi.
4. Płyn połącz z mąką ziemniaczaną i wlej do miski. Dalej wyrabiaj.
5. Z masy ziemniaczanej wyjmij 1/4 ziemniaków. W jej miejsce dosyp trochę mąki ziemniaczanej.
6. Na koniec dodaj jajko i ponownie wszystko zacznij wyrabiać.
7. Urywaj kawałki ciasta, formuj w kluski i spłaszczaj.
8. Wodę zagotuj, a czarne kluski wrzucaj do wrzątku. Wyjmij 7 minut po wypłynięciu.
9. Zanim poukładasz danie na talerzu, polej je zimną wodą. Dzięki temu się nie skleją i będą wyglądały bardzo estetycznie.