Z piosenki zna ją każdy, ale jedzą tylko Ślązacy. Głównym składnikiem jest czerstwy chleb

W wodzionce próżno szukać wyszukanych składników czy bukietu przypraw. Jej bazę stanowi bowiem pokrojony w kostkę chleb, zalany wodą z dodatkiem smalcu. I nie ma w tym nic specjalnie zaskakującego, bo przecież kuchnia śląska słynie z prostoty i z tego, że jest dość tłusta. Wszystkie te warunki spełnia właśnie wodzionka - najprostsza ze śląskich zup.

Na wodzionkę zawsze była pora - jedzono ją śniadanie, obiad i kolację, pojawiała się w dni powszednie i weekendy. Gotowały ją zarówno rodziny robotnicze, jak i chłopskie. Idealnie odzwierciedla charakter kuchni śląskiej – prostej, sycącej i pożywnej, stworzonej z myślą o ciężko pracujących górnikach i zmęczonych paniach domu, które szybko chciały przygotować obiad dla strudzonego pracą męża.

Wodzionka powstała z potrzeby wykorzystania resztek czerstwego pieczywa, które dawniej było cenne i nie wolno go było marnować. To przykład tego, jak z prostych składników można stworzyć pożywne danie. Wodzionka jest także świadectwem bogatej historii i tradycji kuchni śląskiej, która potrafi zaskakiwać smakiem i pomysłowością. Wodzionka zyskała sporą popularność w ostatnich latach dzięki piosence, która w żartobliwy sposób opisuje jej przygotowanie i zachwala, jako ósmy cud świata.

Składniki:

• kilka kromek czerstwego pieczywa,
• ok. 2 l wody,
• 5 ząbków czosnku,
• 2 łyżki smalcu, najlepiej ze skwarkami,
• sól, pieprz,
• maggi.

Sposób przygotowania:

1. Pokrój chleb na mniejsze kawałki lub porwij go na kawałki dłońmi. Rozłóż na talerzach.
2. W garnku zagotuj wodę z posiekanym czosnkiem i smalcem. Dokładnie wymieszaj i dopraw solą i pieprzem do smaku.
3. Zalej gorącą mieszanką chleb na talerzach.
4. Dopraw do smaku przyprawą maggi w płynie.

Na koniec całość możesz posypać posiekaną natką pietruszki lub koperkiem. W bogatszej wersji możesz dorzucić podsmażoną cebulkę z boczkiem, a wodę zastąpić bulionem. Smacznego!