Wróciliśmy do gospody w Cisnej po roku. Porcje są ogromne, a ceny nie straszą

Po wejściu do środka od razu widać, że to miejsce z konkretnym pomysłem. W masywne belki wkomponowano rzeźbione owady — z drewna i metalu wychylają się ważki, pasikoniki oraz chrząszcze. Za gospodę odpowiada Robert Płoucha, znany w regionie jako twórca i wieloletni gospodarz Siekierezady. W nowym lokalu wyraźnie widać jego zamiłowanie do detali i lokalnej sztuki. Ściany zdobią witraże, w kartach menu pojawiają się autorskie rysunki, a dania podawane są na ciężkiej, błękitno-zielonej ceramice wykonanej przez okolicznych twórców. Nie ma tu przypadku.

Sama karta to dość nietypowe zestawienie. Z jednej strony są to bieszczadzkie klasyki oparte na kaszy gryczanej i kapuście, kuchnia polska reprezentowana przez pierogi i kotlet schabowy, z drugiej – włoskie makarony i pizza na pomidorach San Marzano. Ciekawostką, rzadko spotykaną w regionie, jest rozbudowana sekcja dla osób unikających glutenu. Znalazły się w niej zupy i dania z makaronami bezglutenowymi, podawane m.in. z regionalnymi serami czy pesto z czosnku niedźwiedziego.

Do gospody zajrzeliśmy krótko po otwarciu, jesienią zeszłego roku. Teraz wróciliśmy sprawdzić, czy po pełnym sezonie letnim kuchnia nadal trzyma poziom. Zamówienie zaczęliśmy od zup.

Kwaśnica z pieczonym żeberkiem (26 zł) to danie, które zaskakuje rozmiarem — talerz mieści aż 450 ml. To właściwie pełnowymiarowy, osobny posiłek. Wywar jest mocno kwaśny, gęsty od warzyw i poszatkowanej kapusty, z kawałkami ziemniaków i solidną porcją mięsa, które łatwo odchodzi od kości. To klasyka, która broni się wyrazistym, zdecydowanym smakiem. Z kolei zupa z grzybów leśnych i czosnku niedźwiedziego (28 zł) przyciąga już samym podaniem. Wywar jest bardzo ciemny i intensywnie grzybowy, a na brzegach głębokiego talerza opiera się patyczek z dwoma nabitymi na niego hreczanykami.

Na drugie danie mąż zamówił placki po bieszczadzku z gulaszem wołowym (56 zł). To jego stały wybór podczas naszych górskich wypraw i tym razem również był bardzo zadowolony. Placki były dobrze usmażone, chrupiące na zewnątrz. Sos był lekko pikantny, esencjonalny, a kawałki wołowiny dość spore, ale miękkie. Do tego zestaw surówek i porcja kwaśnej śmietany.

Moim wyborem były hreczanyki w sosie z grzybów leśnych (49 zł). Same kotlety z kaszy i mięsa okazały się smaczne, dobrze doprawione i trzymały formę, ale to sos zrobił największe wrażenie. Bieszczadzkie lasy są teraz pełne grzybów, co wyraźnie czuć na talerzu. Sos był gęsty, kremowy i bardzo aromatyczny. Na podłużnym naczyniu podano aż pięć, sześć kotletów, posypanych koperkiem, a do tego zestaw świeżych surówek. Porcje są tu naprawdę duże, skrojone pod ludzi schodzących z całodniowych tras. Po zupie nie dałam rady zjeść wszystkiego, ale nie było problemu z zapakowaniem reszty na wynos.

Koszt takiego obiadu dla dwóch osób, z napojami, zamknął się w kwocie 182 zł. Podczas naszej wizyty lokal był niemal pełny. Po roku od otwarcia gospoda nadal przyciąga gości, a my wyszliśmy z niej najedzeni i zadowoleni. Jeśli miałabym wskazać jedno danie, które zapamiętam z tej wizyty, byłyby to hreczanyki. Nie same kotlety, ale gęsty, pełen leśnego aromatu sos, który zrobił tu całą robotę.