Wcale nie po bretońsku. Oto najsmaczniejsze na świecie danie z fasolą

Fasolowa zupa pochodząca z meksykańskiego stanu Michoacán, ojczyzny ludu Tarascan – jednej z głównych cywilizacji prekolumbijskich. Jej kultura kwitła do początków XVI wieku, gdy uległa hiszpańskim konkwistadorom. Kulinarną pamiątką po Tarascanach jest pyszna potrawa z fasoli gotowanej z pomidorami w prostym bulionie z kurczaka. Obowiązkowym dodatkiem do sopa Tarasca są też papryczki chili. Smaku zupie nadają również wędzone papryczki pasilla de Oaxaca, uprawiane wyłącznie w górzystym regionie Oaxaca w południowym Meksyku.

Narodowe danie Haiti, którego podstawowymi składnikami są fasola i ryż. Przepis na diri ak pwa narodził się wśród niewolników, od XVIII wieku masowo sprowadzanych z Afryki. Potrawę przyrządza się z różnych rodzajów fasoli, zazwyczaj czerwonej, czarnej i pinto. Podaje się ją z kurczakiem po kreolsku albo gulaszem z pomidorów, ziemniaków, przypraw i mięsa koziego lub wołowego.

Proste danie, które narodziło się w obozowiskach meksykańskich kowbojów wypasających bydło. Frijoles charros składa się z fasoli, cebuli, pomidorów, papryczek chili i kolendry. Często jest wzbogacane mięsem: bekonem, szynką lub soloną wieprzowiną. Potrawę gotuje się przez długi czas, aż fasola stanie się miękka, a w naczyniu pozostanie niewiele płynu. Jada się ją z plackami z mąki kukurydzianej.

Tradycyjna potrawa z brazylijskiego stanu Minas Gerais, przyrządzana z fasoli gotowanej z solonym lub suszonym mięsem, mąką z manioku oraz różnymi warzywami i ziołami. Obecnie istnieje wiele odmian tego dania, więc rodzaj fasoli i mięsa różni się w zależności od części kraju.

Kolejny przysmak z Brazylii, stanowiący połączenia purée z fasoli (tradycyjnie czarnej) i mąki maniokowej stosowanej jako środek zagęszczający. Inne składniki używane w potrawie to cebula, czosnek, oliwa, pietruszka i liście laurowe. Tutu de feijão podaje się zwykle w towarzystwie kiełbasek wieprzowych, ryżu, jajek, a czasami jarmużu.

Narodowa potrawa Brazylii. Jej nazwa nieprzypadkowo pochodzi od portugalskiego słowa "feijão" oznaczającego fasolę, której nasiona (zwykle czarnych lub czerwonych odmian) stanowią bazę tego pożywnego gulaszu. Zwykle pojawia się w nim także mięso (często jest to suszona wołowina), podroby (np. wieprzowe uszy i ozory), wędzone kiełbaski czy owoce morza, zazwyczaj krewetki. W potrawie nie może zabraknąć wyrazistych przypraw, w tym goździków i liści laurowych. Feijoada serwuje się w kamiennych naczyniach, z ryżem lub farofa (prażoną i zasmażaną mąką z manioku), a niekiedy także… plasterkami pomarańczy. Tradycyjnym dodatkiem jest cachaca, czyli brandy z trzciny cukrowej, najpopularniejszy brazylijski trunek.

Popularna serbska zupa fasolowa tradycyjnie przygotowywana z białej fasoli, gotowanej na wolnym ogniu z kiełbasą, boczkiem lub szynką, warzywami, takimi jak cebula, marchewka i czosnek oraz przyprawami, zwłaszcza papryką i liśćmi laurowymi. Potrawę jada się z chrupiącym pieczywem lub pokrojoną w plasterki surową cebulą.

Turecka sałatka z suszonej fasoli, pietruszki, cebuli i sumaka, wzbogacana sosem z pasty tahini, soku z cytryny oraz octu. Danie zwykle doprawia się posiekanymi pomidorami, pokrojoną w plasterki cebulą, jajkami na twardo, oliwą z oliwek i natką pietruszki. Piyaz jest często spożywany jako dodatek do mięs z grilla.