Sezon trwa w najlepsze. Najpiękniejszy grzyb jest jadalny, ale mało kto o tym w ogóle wie

Niektóre grzyby od razu rzucają się w oczy. Gdy na swojej ścieżce spotkasz pięknoróg największy, nie możesz przejść obojętnie. Zamiast tylko cieszyć oczy, sięgnij po koszyk. Mimo ekscentrycznego wyglądu nadaje się do jedzenia

Gdy spotkasz w lesie pięknoroga największego, możesz zaniemówić z zachwytu. Ten niezwykły grzyb, przypominający koralowca lub fantazyjną rzeźbę. Dzięki temu staje się też prosty do zidentyfikowania. Ma formę krzaczastą, rozwidloną z zaostrzonymi końcówkami. Najczęściej wyrasta na około 6 cm i ma od jednego do trzech rozwidleń, ale trafić można także na większe okazy. Może być żółty lub żółtopomarańczowy, a po wyschnięciu ciemnieje, nabierając czerwonawy odcień.

Owocnik wyrasta z białawego trzonu, jaśniejszego od grzyba. Jedną z najbardziej zaskakujących cech tego grzyba jest jego konsystencja: jest twardy, gumowaty, a w czasie wilgotnej pogody staje się lepki i śliski. Nie ma charakterystycznego i wyrazistego grzybowego zapachu.

Pięknoróg to grzyb saprotroficzny, co oznacza, że rośnie wyłącznie na martwym drewnie drzew iglastych. Najczęściej można go znaleźć na pniach, kłodach i leżących gałęziach sosen oraz świerków. Owocniki pojawiają się od lata aż do późnej jesieni, a w łagodne zimy można go spotkać nawet w grudniu lub styczniu.

Większość Polaków uważa, że pięknoróg największy jest niejadalny. Odstrasza też jej wygląd. Jego smak jest delikatny, praktycznie niewyczuwalny, a konsystencja po obróbce termicznej pozostaje gumowata i żylasta, inna niż w przypadku leśnych klasyków. Z tego powodu nie nadaje się do smażenia czy duszenia w tradycyjny sposób. Niektórzy jednak dodają go do zup lub sosów, a w krajach azjatyckich jest ceniony jako składnik potraw wegetariańskich. Najczęściej jednak stanowi po prostu urokliwą ozdobę talerza.

Pamiętaj o najważniejsze zasadach bezpiecznego grzybobrania. Zbieraj wyłącznie te grzyby, które dobrze znasz, a najlepiej skonsultuj swoje zbiory z grzyboznawcą. Nie wyrywaj, nie niszcz grzybni oraz leśnej ściółki. Unikaj zbierania bardzo małych lub młodych grzybów, które trudno zidentyfikować. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z najbliższą stacją sanitarno-epidemiologiczną.

Pamiętaj, aby nie podawać grzybów małym dzieciom. Nie przyjmuj porad od przypadkowo spotkanych grzybiarzy i unikaj kupowania grzybów z nieznanego źródła. Co najważniejsze, nigdy nie próbuj identyfikować grzybów, smakując – to może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia.