"Ręce opadają". Powiedzieli nam, co sądzą o nowych jadłospisach na szkolnych stołówkach

Wśród setek komentarzy głośno wybrzmiewają opinie osób, które na co dzień stoją przy przedszkolnych i szkolnych garach. Intendentki i kucharki w dyskusji pod naszym wpisem zwracają uwagę na ich zdaniem rosnący problem wyrzucania posiłków przez dzieci. Część z nich uważa, że problem wynika przede wszystkim z nawyków żywieniowych wyniesionych z domu. Zdaniem niektórych komentujących część dzieci jest w domach przyzwyczajona do prostych smaków, takich jak nuggetsy, frytki czy żywność mocno przetworzona.

"Zapytałam, dlaczego nie jedzą i co nie smakowało, to wzruszają ramionami i mówią, że jak wrócą do domu, to mama da na McDonald’s... a my staramy się, by było zdrowo i smacznie. Ręce opadają" – pisze pani Kasia, pracownica szkolnej kuchni.

Podobnego zdania jest pan Paweł, który w dyskusji nie patyczkuje się z dorosłymi:

"Trzeba było nauczyć dzieci smaków, a nie tylko frytki i kurczak. Teraz dzieci nie chcą jeść i to niby wina szkoły. Sorry rodzice, to Wy jesteście winni".

Z drugiej strony sami pracownicy kuchni przyznają w komentarzach, że nowe normy bywają dla nich wyzwaniem. Aktualne wytyczne dotyczące żywienia w placówkach oświatowych (określone w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia oraz zalecaniach Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej) kładą duży nacisk na stopniowe ograniczanie soli, cukru i nasyconych kwasów tłuszczowych na rzecz ziół oraz naturalnych przypraw.

Pani Emilia w swoim komentarzu odnosi się do kwestii doprawiania dań, twierdząc, że jej zdaniem wyczarowanie przy obecnych obostrzeniach dotyczących soli apetycznej zupy czy surówki graniczy z cudem, a same zioła nie zawsze potrafią uratować smak. Warto jednak zauważyć, że oficjalne materiały i zalecenia dietetyczne nie eliminują soli całkowicie, a wskazują na umiar w jej stosowaniu (np. max. 1 g soli na 100 g/ml gotowego posiłku), co ma na celu wyrabianie zdrowych nawyków u najmłodszych.

Co ciekawe, krytyka płynie też ze strony osób, które dostrzegają brak kreatywności czy po prostu umiejętności przy wprowadzaniu bezmięsnych dań. Pracownica jednej z przedszkolnych kuchni szczerze opisała bezmięsny dzień, w którym podano rozwodnioną zupę ziemniaczaną na mrożonce i makaron z sosowo-mączną papką z ciecierzycą z puszki:

"Sama bym tego swojemu dziecku nie podała. Żadnego smaku, mdłe."

Jak wynika z dyskusji, nie wszystkim dzieciom smakują nowości w stylu falafela czy kotlecików ze strączków. W opinii części internautów problemem nie jest jednak sama dieta bezmięsna, a po prostu źle ułożony jadłospis i nieodpowiednie przepisy.

W opozycji do narzekających stoi spora grupa internautów twierdzących, że "dieta planetarna" i ograniczanie mięsa to krok w bardzo dobrą stronę, a najwięcej marudzą nie dzieci, lecz dorośli. Pani Beata, opisując doświadczenia z placówki w Niemczech, w której pracuje, zauważa, że w jej przedszkolu zasady ograniczenia mięsa do jednego posiłku drobiowego w tygodniu sprawdzają się od dawna i dzieci jedzą ze smakiem, podczas gdy to dorośli szukają dziury w całym.

Podobne spostrzeżenia płyną w komentarzach od autorek powołujących się na doświadczenia z pracy w Wielkiej Brytanii, gdzie nacisk na warzywa i ograniczenie dodatku soli oraz cukru jest powszechną praktyką w żywieniu dzieci. Nie brakuje też świetnych przykładów z naszego podwórka – pani Lidzia pochwaliła się zdjęciem z polskiego przedszkola, w którym maluchy codziennie rano same komponują kolorowe kanapki ze szwedzkiego stołu pełnego rzodkiewek, pomidorów i serów, co okazało się strzałem w dziesiątkę.

Jedno jest pewne: opinie wyrażone pod naszym postem pokazują jasno, że sam papier i wytyczne nie ugotują dobrego obiadu. Do sukcesu potrzeba serca oraz umiejętności u pracowników stołówki, a po stronie rodziców otwartości na to, by zielone warzywa gościły na talerzach nie tylko od święta. Zamiast krytykować szkolne jadłospisy, warto potraktować je jako inspirację do zmian we własnej, domowej kuchni.