Przez lata był uważany za jadalny. Potrafi zabić nawet po dłuższym czasie

Nazwa tego grzyba brzmi sympatycznie, ale po zjedzeniu go już nie jest tak miło. Krowiak podwinięty, nazywany również olszówką, przez lata lądował w koszykach grzybiarzy. Kilkadziesiąt lat temu zbierano go bez większych oporów, ale dziś szybko powinniśmy o nim zapomnieć. Konsekwencje dla naszego zdrowia mogą być opłakane, a zjedzenie go skończyć się może śmiercią. Ten grzyb wydaje na nas jednak odroczony wyrok, bo zabija dopiero po latach.

Krowiak podwinięty przez wiele lat był uważany za jadalny. Jeszcze w latach 80. zbierano go w lasach, by później zajadać się nim w domu. Aktualne badania naukowe obaliły tę tezę, ukazując jego toksyczne właściwości. Krowiak zawiera w sobie inwolutynę oraz muskarynę - dwie niebezpieczne dla zdrowia i życia substancje.

Pierwsza z nich wywołuje autoimmunologiczną reakcję, prowadząc do produkcji przeciwciał skierowanych przeciwko własnym erytrocytom. Może to prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym do anemii i zwiększonego ryzyka infekcji. Naukowcy podejrzewają, że długotrwałe spożywanie krowiaka podwiniętego może zwiększać ryzyko zachorowania na białaczkę.

Druga substancja, muskaryna, działa na układ nerwowy, utrudniając oddychanie i spowalniając pracę serca. Zatrucia nim są trudne do przewidzenia, ponieważ objawy mogą być bardzo różne i pojawiają się często dopiero po dłuższym czasie. Niestety, tradycyjne metody obróbki termicznej, takie jak gotowanie, nie neutralizują toksyn zawartych w tym grzybie.

To grzyb pospolity i natknąć się na niego można zarówno w lasach liściastych, jak i iglastych, na torfowiskach czy w zaroślach. Charakterystyczny dla krowiaka podwiniętego jest śliski lub suchy (w zależności od wilgotności powietrza) kapelusz oraz podwinięte brzegi. Może on przybierać różne odcienie brązu, od żółtawego po czerwonawy, często z oliwkową lub ochrową nutą. Trzon grzyba jest cylindryczny i kolorystycznie zbliżony do kapelusza.

Dla własnego bezpieczeństwa lepiej go unikać. Najważniejszą zasadą podczas grzybobrania jest to, by zbierać tylko znane okazy. Jeśli nie jesteś pewien, jaki grzyb wylądował w koszyku, skonsultuj się z pobliską stacją sanitarno-epidemiologiczną. Zawodowy mykolog rozwieje wątpliwości.