Polska kiełbasa spadła na drugie miejsce. Lepszy portugalski wyrób z dodatkiem chleba?

Dużym zaskoczeniem było docenienie naszej polskiej wędzonej kiełbasy – z mięsa wieprzowego, doprawionego solą, pieprzem i czosnkiem. W tym roku na pierwszym miejscu znalazła się portugalska kiełbasa Alheira de Mirandela, która jest nieco delikatniejsza w smaku.

Niewątpliwą zaletą naszej wiejskiej kiełbasy jest skład – to w 100 proc. mięso wieprzowe, ew. z niewielką domieszką wołowiny. Tymczasem w portugalskich pętkach znajduje się także chleb pszenny, który mieszany jest z drobno posiekaną wołowiną i mięsem drobiowym. Mięso wyrabiane jest z oliwą i smalcem, które gwarantują gładką, kremową teksturę. Do tego dochodzą przyprawy: sól, czosnek i słodka lub ostra papryka.

Oryginalna kiełbasa Alheira de Mirandela wywodzi się z kuchni żydowskiej i tradycyjnie była wytwarzana z mięs innych niż wieprzowina, której nie jadło się z przyczyn religijnych. Brak wieprzowiny rekompensował dodatek chleba. Obecnie używana jest w wielu potrawach regionalnych, takich jak açorda czy cannelones. Podawana jest także pieczona z dodatkiem gotowanych warzyw.

Na trzecim miejscu w rankingu znajduje się hiszpańska kiełbasa Chistorra, zrobiona z mielonej wieprzowiny (często polików lub boczku) nieraz z domieszką mięsa wołowego. Czwarte miejsce znajmuje popularne chorizo z Argentyny, ostro doprawiane papryką, pieprzem, czosnkiem i oregano. Z kolei piąta pozycja to turecki sucuk – kiełbasa z mielonej wołowiny, doprawiana kminkiem, solą, papryką i czosnkiem. Tradycyjnie powinna być suszona przez co najmniej trzy tygodnie przed spożyciem.

Dopiero na szóstym miejscu znajduje się niemieckie Bratwürste z Norymbergi, czyli cienkie kiełbaski, tradycyjnie grillowane nad paleniskiem z drewna bukowego i podawane z dodatkiem kiszonej kapusty lub sałatki ziemniaczanej. Mogą znajdować się także w bułce z musztardą – zazwyczaj po trzy sztuki, od czego pochodzi nazwa kanapki: "Drei im Weckla".