Obierz, przekrój na pół i wrzuć do przesolonej zupy. Potrawa znowu stanie się smaczna

To, że przesolenie zupy może zdarzyć się każdemu, wcale nie sprawia, że — kiedy taka sytuacja przytrafia się właśnie nam — czujemy się w jakiś sposób pocieszeni. Nie, przecież jest, jak jest. I z całym garnkiem zbyt słonej zupy albo trzeba się wtedy pożegnać, albo reagować szybko i zdecydowanie. My polecamy to drugie podejście. Odrobina niezaawansowanej chemii może sprawić, że potrawa powróci do optymalnych wartości smakowych. Babcie to się jednak znały na wszystkim!

Zanim podasz przesoloną zupę swoim bliskim i usłyszysz standardową replikę pt. "ktoś tu się chyba zakochał", nie zdejmuj garnka z ognia, za to sięgnij do jednej z kuchennych szafek. Co masz z niej wyciągnąć? Jednego, dużego, dorodnego... ziemniaka. Spokojnie, nie chodzi nam o przyrządzenie z niego placków i zastąpienia nimi zupy. Co natomiast masz zrobić? Obierz warzywo, umyj, przekrój na pół i wrzuć do zupy. Tylko tyle.

Teraz gotowany ziemniak powinien zacząć wchłaniać nadmiar soli z zupy. Gotuj go do momentu, w którym zacznie zmieniać konsystencję na miękką. Jeśli przesadzisz z czasem, warzywo ponownie uwolni zebrany smak, który trafi raz jeszcze do zupy. Kiedy więc uznasz, że "to już", wyjmij ziemniaka i skosztuj płynu. Jest lepiej? Dobrze. Nie jest? Przejdźmy do dalszych trików.

W taki sam sposób, co ziemniaka, możesz też użyć jabłka. Musisz jednak bardzo uważać na wspomnianą wcześniej zmianę konsystencji. Słodki posmak owocu może sprawić, że zupa stanie się mniej słona, za to nie będzie już smakowała tak, jak byśmy chcieli.

Co jeszcze działa? Skórki chleba albo ryż (w torebce, żeby nie było później problemy z jego wybieraniem z zupy). Babcie do "odsolenia" zupy czasami stosowały także kurze białko. Ten składnik rewelacyjnie wchłania słony smak. Pamiętaj tylko o zebraniu go przed podaniem zupy. W innym przypadku domownicy mogą być bardzo zdziwieni!