Niedoceniane polskie grzyby. Można je jeść nawet na surowo

Krówka to inaczej mleczaj smaczny. Krówką nazywany jest z powodu sporej zawartości białego mleczka, które pojawia się po przecięciu albo przekrojeniu owocnika. Mleczaj zwany jest też rydzem czerwonym - to ze względu na charakterystyczny czerwonawy kolor. Jako jeden z nielicznych grzybów rosnących w polskich lasach nadaje się do jedzenia na surowo. Zobacz, co jeszcze warto wiedzieć o zapomnianej krówce.

Kapelusz krówki osiąga średnicę od 5 do 15 cm, jego powierzchnia jest gładka i charakteryzuje się rudopomarańczową barwą. Początkowo kapelusz jest wypukły z lekko podwiniętymi brzegami, a z czasem staje się coraz bardziej płaski ze wgnieceniem pośrodku, wreszcie płytko wklęsły. Brzegi u starszego owocnika stają się wyprostowane.

Blaszki krówki są gęste, przyrośnięto-zbiegające. Na początku mają biały kolor, później stają się jasnożółtawe i jasnoochrowe. Co ciekawe, po uszkodzeniu zmieniają barwę na rdzawobrązową. Trzon natomiast osiąga od 6 do 12 cm długości i od 1 do 3,5 cm grubości. Jest cylindryczny, pełny, gładki i nagi o barwie pomarańczowożółtawej.

U młodych okazów miąższ jest jędrny i przybiera jasną, białawą barwę. U starszych natomiast staje się jasnożółty do jasnoochrowego. Charakteryzuje się silnym zapachem, przypominającym zapachem śledzia. Kolejną osobliwością mleczaja smacznego jest to, że uszkodzony owocnik obficie wydziela białe mleczko.

Czy rzeczywiście mleczaj jest taki smaczny? Niektórych odrzuca śledziowy zapach grzyba, jednakże po obróbce cieplnej nieprzyjemna woń całkowicie znika. Najczęściej smaży się go na maśle z kminkiem. Niemniej, fascynaci rybnych aromatów bez problemu mogą jeść krówki na surowo.

Przed smażeniem warto zdjąć skórkę z kapeluszy krówek (skórka może stwardnieć pod wpływem temperatury). Mleczaje można dusić, smażyć, marynować. Podczas duszenia najczęściej łączy się je z cebulą oraz marchewką i na końcu podbija śmietaną. Przed marynowaniem krówki warto przesmażyć - to nada im bogatszego smaku. Na surowo zaś najlepiej smakują lekko oprószone solą.

Mleczaj smaczny rośnie pojedynczo albo w małych, liczących kilka sztuk grupach. Spotkamy go od czerwca do października w lasach liściastych i iglastych, na glebach wapiennych. Szczególnie chętnie pojawia się pod bukami, dębami, grabami, osikami, świerkami, sosnami. Zbierając mleczaje smaczne, należy delikatnie układać je delikatnie w koszu, żeby nie uszkodzić owocników - wtedy mleczko zachlapie inne grzyby.