Nasze babcie wierzyły w jego wyjątkową moc. Dodawaj nie tylko do rosołu

W dawnych wierzeniach lubczyk wykopany pierwszego dnia października o szóstej rano miał przynosić szczęście w miłości. Podobne działanie przypisywano dodaniu lubczyku do pierwszej kąpieli nowo narodzonej dziewczynki. Ponadto tradycyjnie lubczyk przypinano do sukni ślubnej lub wpinano we włosy panny młodej, aby szczęście i miłość nigdy nie opuściły jej małżeństwa. Wierzono również, że lubczyk może przynieść wierność i oddanie od ukochanej osoby.

Lubczyk jest bogatym źródłem skrobi, cukrów i kwasów roślinnych. Zawiera również olejki lotne, kumaryny, żywice i fitosterole. Ma pozytywny wpływ na zdrowie człowieka, a szczególnie korzeń lubczyku ma właściwości lecznicze. Działa moczopędnie, zwiększa ilość wydalanego moczu i łagodzi dolegliwości związane z niewydolnością nerek. Dlatego zaleca się spożywanie lubczyku osobom cierpiącym na kamicę nerek czy skazę moczanową.

Lubczyk ma również korzystny wpływ na układ pokarmowy. Pobudza apetyt i poprawia trawienie, wpływając na wydzielanie soku żołądkowego, a także redukuje wzdęcia. Jest też skuteczny naturalnym lekarstwem na ból żołądka, bóle menstruacyjne i migreny. Dzięki związkom ftalidowym lubczyk ma właściwości uspokajające i przeciwdrgawkowe. Olejki eteryczne i fitosterole pomagają obniżyć poziom złego cholesterolu, chroniąc przed miażdżycą i innymi chorobami układu krwionośnego.

Lubczyk jest często stosowany w kuchni. Może być używany samodzielnie lub w połączeniu z innymi ziołami. Najczęściej znajduje się go w kostkach bulionowych, mieszankach ziołowych czy przyprawach w płynie (takich jak maggi).

Dzięki swojemu specyficznemu aromatowi lubczyk nadaje potrawom lekko korzennego smaku. Doskonale komponuje się z mięsem (drobiem, wieprzowiną, wołowiną), dodaje smaku zupom i sosom. Jest również dodawany do sałatek czy chleba. Idealnie podkreśla walory smakowe smażonych ryb, potraw z ryżu, szpinaku czy marchwi. Ze względu silny aromat lubczyku używa się w niewielkich ilościach.