Liść laurowy trzeba wyjąć z garnka we właściwym momencie. Inaczej zepsujesz smak

Liść laurowy należy do przypraw, które stanowią obowiązkowy rynsztunek każdej gospodyni i kucharki w Polsce. Bez niego, podobnie jak bez soli, pieprzu czy ziela angielskiego nie jesteśmy w stanie wyobrazić sobie większości dań kuchni polskiej. Zupy, sosy, dania jednogarnkowe — one wszystkie zawdzięczają listkom laurowym korzenny posmak i aromat.

Trzeba jednak uczciwie przyznać, że liść laurowy tylko do pewnego momentu oddziałuje na potrawy pozytywnie. Z tego też powodu znakomita część kucharzy wyjmuje go po gotowaniu. Co ciekawe, również moment, w którym dodamy go do sosu czy bigosu, jest niezwykle ważny. Rozłóżmy to wszystko na czynniki pierwsze.

Podczas gotowania każdy szczegół jest ważny. Jak się okazuje, również po zakończeniu tej czynności należy stosować się do kulinarnych zasad. Wyjęcie listków laurowych z ugotowanych potraw to niezbędna czynność, która sprawi, że konsumujący potrawę będą bezpieczni. Pod różnymi względami.

Wyjęcie listków laurowych to przede wszystkim kwestia uniknięcia ryzyka zadławienia. Nawet bardzo długie gotowanie nie sprawi, że produkt ten zmięknie. Przeciwnie, zachowa swoją naturalną strukturę i ostre krawędzie. Połknięcie go grozi więc zakrztuszeniem się (zwłaszcza u dzieci!) lub podrażnieniem ścianek układu pokarmowego.

Drugim powodem do postąpienia zgodnie ze wspomnianą zasadą jest fakt, że liść laurowy tylko do pewnego momentu raczy potrawę przyjemnym, nieco ostrym, korzennym smakiem i aromatem. Wydłużając "pobyt" tej przyprawy w jedzeniu ryzykujemy tym, że stanie się ono wyraźnie gorzkie, przejmując część goryczki skrytej w strukturze wawrzynów.

Tym sposobem i na tej samej zasadzie dotarliśmy do kwestii dodawania liści laurowych do gotowanych potraw. Wielu kucharzy nie ma najmniejszych wątpliwości co do tego, że należy to robić dopiero na około 10 minut przed końcem gotowania. Dzięki temu potrawa nie stanie się gorzka, a liść laurowy zachowa wszystkie swoje unikalne właściwości prozdrowotne.