Jedzenie po godzinie 22 szkodzi? Zobacz, czy warto iść spać głodnym

Chyba nikt już nie wątpi w to, że skuteczny proces odchudzania to nie tylko odmawianie sobie słodyczy i napojów gazowanych, ale coś znacznie bardziej skomplikowanego. Podstawową kwestią jest tu oczywiście nauczenie się obliczania deficytu kalorycznego, zaznajomienie się z kalkulatorem BMI oraz poznanie prostych zasad zdrowego odżywiania — działania białka, tłuszczu, węglowodanów czy błonnika pokarmowego.

Kiedy jednak zaczynamy na własną rękę "rozgryzać" cały ten niełatwy mechanizm ludzkiego organizmu i wyrzucania z niego nadprogramowych kilogramów, szybko natrafiamy na wiele najróżniejszych mitów. O tak, w tym segmencie ich nie brakuje. Jednym z najpopularniejszych i najczęściej wygłaszanych (zwłaszcza w przestrzeni internetowej) jest frazes o niejedzeniu po 22. Czy ma on w sobie chociaż odrobinę prawdy? A może jest totalną bujdą na resorach? Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu.

Zacznijmy od czegoś prostego, czyli jasnej deklaracji, czy powiedzenie, że nie należy jeść po 22 (czy też po 18), bo wtedy "szybko się tyje" jest prawdziwe. Odpowiedź: to powszechny, ale zupełnie nieprawdziwy mit. Argumentacja pod tytułem "po godzinie 18 całe jedzenie odkłada się w tkance tłuszczowej" jest po prostu absurdalna. A jednak, żeby nie było za nudno, nie oznacza to, że niejedzenie po 22 jest błędne.

Według generalnej zasady ostatni posiłek powinien być spożywany na 2-3 godziny przed snem. Produkty z kolacji zostają strawione, a układ pokarmowy będzie mógł udać się wraz z nami na spoczynek. To oznacza, że niejedzenie po 18 jest słuszne, o ile chodzi się spać o 20. W ten sam sposób kolacja o 22 nie powinna sprawić organizmowi problemów, o ile należy on do nocnego marka, który chodzi spać po północy.

Na pewno każdemu zdarzyła się kiedyś sytuacja, w której okres od kolacji do położenia się do łóżka niespodziewanie się wydłużył, przez co tuż przed snem poczuliśmy się lekko głodni. Co wtedy? Zmusić się do snu wysychając burczenia niezadowolonego żołądka, czy ulec pokusie?

Chociaż tego typu momentów lepiej unikać, zdecydowanie lepszym rozwiązaniem okazuje się przekąszenie czegoś (stosując się do zasady: tłuszcze — nie, błonnik — tak) i oszczędzenie sobie pójścia spać na głodniaka. Nienakarmiony organizm nie zazna prawdziwie regenerującego snu, a to, paradoksalnie, może sprawić, że następnego dnia ciało będzie domagało się "zwrotu pożyczki". I to z nawiązką! A ta "nawiązka" - wiadomo. Później pokazuje się w boczkach...