Jedne z najzdrowszych w Polsce. Właśnie zaczął się na nie sezon

Śliwki od lat są jednym z symboli polskiego lata i wczesnej jesieni. Trafiają do ciast, knedli i powideł, jednak najwięcej korzyści przynoszą wtedy, gdy jemy je na surowo. Od drugiej połowy lipca wybór odmian stale się powiększa, a ceny stają się coraz bardziej przyjazne dla portfela.

Na rynkach hurtowych trwa początek sezonu na krajowe śliwki. Według notowań z 20 lipca na warszawskich Broniszach kilogram kosztuje od 6 do 7,50 zł, na Giełdzie Kaliskiej odmiana Herman osiąga cenę około 5 zł za kilogram, w Sandomierzu większość odmian wyceniana jest na 4–6 zł za kilogram, a na rynku hurtowym w Łodzi ceny wynoszą od 6 do 9 zł za kilogram. W Poznaniu śliwki kosztują 40–50 zł za skrzynkę o masie 5 kg, co daje 8–10 zł za kilogram ( za: sadownictwo.com.pl)

Hurtowe stawki nie są jednak cenami, które zobaczymy przy sklepowych półkach. Do nich dochodzą koszty transportu, przechowywania oraz marża sprzedawcy. W praktyce oznacza to, że na lokalnych straganach i w warzywniakach świeże polskie śliwki najczęściej kosztują ok. 8–12 zł za kilogram, natomiast w supermarketach ceny zwykle mieszczą się w przedziale 9–14 zł za kilogram. W miejscach, gdzie owoce pochodzą bezpośrednio od lokalnych sadowników, można trafić na bardziej korzystne oferty, zwłaszcza pod koniec lata.

Świeże śliwki są dobrym źródłem błonnika, który wspiera pracę jelit i pomaga utrzymać uczucie sytości. Dostarczają potasu, ważnego dla pracy mięśni i utrzymania prawidłowego ciśnienia krwi. Znajdują się w nich także polifenole, czyli naturalne przeciwutleniacze chroniące komórki przed stresem oksydacyjnym.

Chociaż śliwki w powidłach, knedlach i zapiekane pod kruszonką są wyjątkowo smaczne, najwięcej wartości odżywczych zachowują bez obróbki termicznej. Gotowanie, smażenie i pieczenie prowadzą do spadku części witamin. Również suszenie zmienia wartość odżywczą owoców, ale w inny sposób. Składniki takie jak błonnik, potas i polifenole ulegają koncentracji, ale jednocześnie suszone śliwki zawierają znacznie więcej naturalnych cukrów.

Pewnie każdy słyszał w dzieciństwie, żeby nie jeść za dużo śliwek, bo od tego może rozboleć brzuch. Jest w tym sporo prawdy. Owoce zawierają sorbitol i sporo błonnika, więc zjedzenie bardzo dużej porcji może u niektórych osób wywołać wzdęcia lub działać przeczyszczająco. Dla większości zdrowych dorosłych odpowiednią porcją jest ok. 150–300 g świeżych śliwek dziennie, czyli mniej więcej 5–10 średnich owoców.

Na początku sezonu najłatwiej trafić na odmianę Herman. Jej duże, ciemnofioletowe owoce są soczyste, lekko kwaskowe i świetnie smakują jedzone prosto z miski. W kolejnych tygodniach coraz częściej pojawia się Cacanska Lepotica, ceniona za słodki miąższ i pestkę, która łatwo odchodzi od owocu. To jedna z najbardziej uniwersalnych odmian – sprawdza się zarówno w charakterze świeżej przekąski, jak i w przetworzonej postaci.

Warto wypatrywać polskich odmian Kalipso i Emper. Obie wyróżniają się dużymi, ciemnogranatowymi owocami o jędrnym i słodkim miąższu. Jednak dopiero pod koniec lata przychodzi czas na prawdziwą klasykę, czyli śliwkę węgierkę. Jej aromatyczne, bardzo słodkie owoce od lat są podstawą tradycyjnych powideł, ale w pełni dojrzałe smakują równie dobrze bez żadnych dodatków. Miłośnicy przetworów cenią także Węgierkę Dąbrowicką, która dzięki wysokiej zawartości cukrów i intensywnemu aromatowi świetnie nadaje się do suszenia oraz przygotowywania gęstych powideł.