Dziadek zawsze robił po świniobiciu. Zapomniany rarytas ze świeżego mięsa

Świeżonka była specjałem mojego dziadka. Wszyscy zacierali ręce, kiedy podczas świniobicia przynosił worki z cebulą. Najmłodsi obierali, starsi kroili, a dziadek dyrygował, finalnie częstując jedną z najlepszych potraw, jakie przed laty można było zjeść. Dziś o świeżonce zapomnieliśmy i niemalże niemożliwe jest przygotowanie jej w takiej postaci jak przed laty. Można jednak podać potrawę na kształt oszukanej świeżonki z niemrożonego mięsa.

Świeżonka to polski specjał, a związany jest z tradycją świniobicia. Jak nazwa wskazuje, świeżonka powstaje z mięsa świeżego, prosto ze świniobicia, jeszcze ciepłego. Zazwyczaj danie szykowano z mieszanych kawałków wieprzowiny, od karczku po podroby. Kawałki te należy podsmażyć, a następnie dusi się je w sosie własnym ze sporym dodatkiem cebuli i czosnku.

Doprawienie świeżonki to kwestia gustu, nie zapominajmy jednak, co ma być kluczowym składnikiem potrawy i dajmy się temu właśnie składnikowi wykazać. Dlatego do dosmaczenia świeżonki skorzystaj z liści laurowych, ziela angielskiego, soli i pieprzu, może przydać się ciut majeranku. To wszystko.

Składniki:

• 1 kg karkówki bez kości,
• 200 g podgardla wieprzowego,
• 4 cebule,
• 8 ząbków czosnku,
• majeranek, liście laurowe, ziele angielskie,
• sól i pieprz do smaku.

Przygotowanie:

1. Mięso i podgardle pokrój w niedużą kostkę.
2. Podgardle smaż, aż wytopi się tłuszcz. Następnie dodaj pokrojone w kostkę mięso i obsmaż z każdej strony.
3. Do mięsa dodaj cebulę pokrojoną w piórka. Smaż, aż cebula się zeszkli.
4. Następnie dodaj czosnek przeciśnięty przez praskę. Smaż jeszcze 2 minuty.
5. Całość podlej wodą, dodaj przyprawy i duś, aż mięso będzie miękkie.
6. Pod koniec dopraw całość solą i pieprzem do smaku.
7. Serwuj z ziemniakami lub kaszą.