Czy miód może się zepsuć? Tak, a rozpoznasz to po zaskakującym szczególe

Miód szczelnie zamknięty w słoiku, odstawiony na półkę w chłodnej i zaciemnionej piwnicy, może leżeć latami. Co innego otwarte słoiki wyeksponowane na ciepło i promienie słoneczne. Pszczelarze ostrzegają, aby zwrócić uwagę nie tylko na pianę na powierzchni miodu, ale także na specyficzny zapach.

Biały nalot na powierzchni miodu nie musi oznaczać zepsucia. Krystalizacja to naturalny proces, ale nieprzyjemny aromat podobny do zapachu piwa może już świadczyć o rozpoczętej fermentacji.

Nieraz na powierzchni miodu może pojawić się piana, która świadczy o aktywności drożdżaków. W przypadku naturalnego miodu, jest to naturalne zjawisko – miód, który nie został odpowiednio dobrze odwirowany, może zawierać więcej pęcherzyków powietrza, które będą szukały ujścia.

Dlatego oceniając świeżość miodu, nie należy kierować się tylko aspektem wizualnym, ale przede wszystkim nosem i smakiem. Jeśli po spróbowaniu wyczujesz kwaśne nuty, to znak, że miód się zepsuł i nie nadaje się do spożycia. Możesz go uratować poprzez obróbkę termiczną w wysokiej temperaturze, ale w ten sposób znikną jego właściwości zdrowotne i pozostanie już tylko sam słodzik.

Kuchenny blat, otwarta szafka czy nawet zamknięta, ale znajdująca się blisko kuchenki – to nie są najlepsze miejscówki na słoiki z miodem. Wspomagające naturalną odporność organizmu dzieło pszczół powinno być przechowywane w chłodnym i ciemny miejscu, na przykład w piwnicy lub lodówce. Dodatkowo możesz owinąć słoiki szarym papierem, który zabezpieczy przed działaniem promieni słonecznych.

Otwarty miód najlepiej spożyć w ciągu 36 miesięcy, ale jeśli znajdują się w nim owocowe dodatki, takie jak malina, lawenda czy pigwa, termin przydatności miodu skraca się do maksymalnie 24 miesięcy.

Do miodu zawsze używaj czystej i suchej łyżeczki, a po spożyciu dokładnie zakręć słoik. W ten sposób zapobiegniesz przedostaniu się bakterii i wilgoci.